Geboorte & eerste 7 levensdagen

Op 25 April 2019 zijn tegen de avond onze twee zwarte beertjes geboren met een keizersnede.
Wat dinsdagavond zo mooi begon dat Madiba met haar temperatuur naar beneden daalde en ik wist dat het begonnen was vind dat altijd spannend maar onze Madiba had ervaring dus en om haar te kennen wist ik wel hoe en wat maar weet ook natuurlijk dat het elke keer weer anders kan zijn maar met wat ik weet van haar bevalt zij op zich snel als het éénmaal goed begint . De weeën kwamen op een gegeven moment maar zette ook weer niet door en kwam ze in een diepe slaap en het voelde gewoon niet goed dit was donderdagmiddag toch maar weer aan de bel getrokken want normaal moet de geboorte tussen 24 á 48 uur plaats vinden nou van die 48 uur zaten we al niet ver meer van af en ik had ook niet het gevoel dat dat zou gebeuren.
We konden nog wachten zei de dierenarts dat we dan in ieder geval een echo gingen maken van hun hartjes om te zien als die nog klopten maar ik voelde wel het leven bij Madiba in de buik maar ja van hoeveel geen flauw vermoeden dat ze dik was dat was een feit nou zei wel gelijk nou ik weet het niet hoor ben nu wel wat bezorgt om haar en het nog ongeboren ik zei nou neem in ieder geval het mandje mee met daarin de kruiken en dekentjes voor het geval dat …..
Maar dan had een echo ook geen zin dus Madiba wel na gekeken en inwendig gevoelt maar er zat nog niets ervoor of wat dan ook maar nou ik koos toch maar voor een keizersnede want iets zei mij er is gewoon iets niet goed en ja ik kan niet binnen in haar kijken wat er dan toch mis is dat kunnen best veel dingen zijn.
Dus werd ze klaar gemaakt voor wat komen zal de zenuwen gieren dan door mijn lijf je bent bezorgd om haar en haar ongeboren pups. Er werd nog assistentie bij op geroepen omdat het vermoeden was dat ze best wat bij zich droeg aangezien haar dikte.
Madiba was klaar en daar sta je dan wel met je neus er boven op maar je kunt niets doen alleen maar afwachten en al gauw zagen ze wat er aan de hand was ze had een knoop in haar baarmoederhoorn en één pup lag schuin voor het geboortekanaal en door de knoop was haar baarmoeder gekanteld dus ze hadden er nooit uitgekomen eerder nog dan hadden ze het niet overleeft en waarschijnlijk madiba ook niet maar dat hoor je achteraf als we niet hadden ingegrepen nou de eerste was een zwart teefje op naar de volgende en dat was een reu maar door dat ze hem eruit haalden scheurde haar baarmoeder en moest ik toestemming geven om die te verwijderen ja dan is er geen keuze !!!!
Het was allemaal heftig vond ik en waar we nog op wachten dat waren pups dus zei ik en de andere pups ?? ze zei dit is het we stonden allemaal zo raar te kijken van hé hoe kan dat nou !!!!
nou in ieder geval we hadden er twee en alles ging verder goed met ze en toen alles achter de rug was haal je diep adem tranen lopen over je wangen want dan komen je emoties spanning  eruit  maar onze Madiba heeft het niet makkelijk gehad een zware operatie dan gaat er van alles door je heen dat wil je niet weten. Bij de dierenarts de kleine zwarte beertjes even aangelegd bij Madiba om alvast te gaan drinken zij had geen flauw vermoeden op dat moment.

Thuis aan gekomen met haar twee zwarte beertjes waar ze nog niet van toeten of blazen van afwist zo ver weg was ze nog de kleintjes in de werpkist gelegd en Madiba lag voor de werpkist want doordat ze nog ver weg was in slaap nam ik het risico maar niet dat ze zich ging verdraaien om er bovenop te gaan liggen omdat ze het benul niet had en ik ze daar alle drie voor moet beschermen . Dan zie je twee van die kleine wormpjes dan breekt je hart want moeder ligt ervoor en zie je ze met zijn tweeën liggen in dat grote bed.  je wilt dan zo graag dat ze bij hun moeder liggen.
Even later zagen we bloed uit de wond komen weer aan de bel getrokken en moesten we met koud water en doekjes stelpen voor de bloedvaatjes en haar in de gaten houden met wat wij zagen nou het hield weer op gelukkig.
Even een flesje klaar gemaakt want ze wilde nog niet dat ik ze aan legde bij haar.
“snachts begonnen haar beertjes te piepen en kwam ze met haar hoofd omhoog ik zei ja Madiba kijk eens wat ik hier heb die zijn van jouw en hield ik ze vast voor haar en haar moederhart sprak al voor zich ze likte ze en jankte erbij ach lieve Madiba en legde ze toen even bij haar neer.

Dat was prachtig om te zien ze is ook zo lieve moeder en zorgzaam voor haar beertjes .
Vrijdag 26 april 2019
Ze ging nu uit haar zelf in de werpkist en likte en ze wilde ze voeden maar wel zittend liggend kon ze gewoon nog niet aan maar dat maakt niet uit.
Toen haar even later even een plasje laten doen eten gegeven en zag weer vers bloed uit haar wond komen gelijk maar weer gebeld kon direct komen dat er geen bloed in haar buikwand zat gelukkig was dat niet zo ze kreeg een paar nietjes in haar wonde die later eruit gehaald moeten worden. Nog een gesprek gehad met de dierenarts en ze was blij dat ik haar zo goed aanvoelde want hadden we nog langer gewacht dan was het anders afgelopen.
Ja dan zit je weer in de auto met Madiba achterin en heb ik mijn tranen de vrije loop maar gegeven moest er niet aan denken om haar te verliezen dat is het echt niet waard dat kan ik je wel verzekeren pups of geen pups dan hoe het dan maar klinkt haar leven is mij zoveel meer waard maar dankbaar ben ik wel ontzettend dat het met haar goed lijkt te gaan en onze twee zwarte beertjes waar ik ook zo dankbaar voor ben.
Zaterdag 27 April 2019.
Onze twee beertjes wogen bij de geboorte : het teefje woog 650 gram en het reutje 690 gram
dus mooie gewichtjes en ze doen het allebei heel goed  en Madiba ook.
Het reutje heeft een klein wit borstvlekje net als onze Alice en het teefje een wit teentje.

Zondag 28 april 2019
Ze krijgen om de twee uur een flesje en krijgen dan nog een beetje moedermelk bij Madiba poepen en plassen goed is ook heel belangrijk.
Maandag 29 April 2019
Kan alleen maar trots zijn op ze hoe goed ze het doen dat hebben ze al heel gauw door dat ze bij mij moeten zijn voor de voeding en leg ik ze weer bij hun mama aan wat ik ook belangrijk vind dat zij de hoofdrol is hierin en ik niet maar ze is stapel op ze.
Nog zo klein en nog zo kwetsbaar en die kleine oortjes ik vind dat altijd zo leuk en prachtig om te zien.
Zo veilig en zo lekker warm onder moeder vleugels zo lief
Dinsdag 30 april 2019
Wat korte nachtjes dat wel maar doe dat graag voor ze heb dat er ook voor over
Woensdag 1 mei 2019
We gaan nu verder in week 1