Wat zijn wij blij en gelukkig met dit geweldige nieuws.

Onze Luna is in blijde verwachting van Bouke Fan De Bearehüntsjes
Op 23 november 2010 werd onze Bayluna gedekt door Bouke en op 23 december 2010 was het zo ver. Om 3 uur hadden wij een afspraak bij onze dierenarts om een echo te laten maken.
En weer had ik al het sterk vermoeden dat ze drachtig was. Vanaf het moment dat ik thuis kwam met haar rook onze Amani-Alice en onze Odin aan haar en meteen vanaf dat moment lieten ze haar met rust.

Onze mama Luna zo noem ik haar altijd en haar zoon Alice hebben zo band met elkaar, normaal spelen ze met elkaar maar nu kusten ze elkaar alleen maar. Alice lag dicht aan haar zijde, waar ik enorm van kan genieten om ze zo te zien liggen. Ook haar enorme vreetbuien namen weer toe en mijn bord met eten was ook nu weer niet veilig. En ze ging wat meer apart liggen om te slapen voor haar rust.

Ja en weer kwam ze bij me zitten om te kriebelen op haar buik en die dromige blik uit haar ogen zeiden mij al weer zoveel als ik vroeg; "Nou lieve Luna, krijgen wij ook weer puppieyuppies?" Dan kreeg ik gelijk een dikke lebber over mijn gezicht. En als ze ging zitten was het gelijk alweer wijdbeens net als haar moeder Alice en Oma Fleur dat ook deden.

Maar ja toch al voel je het van binnen toch eerst moet je die zekerheid bevestigd krijgen.
Donderdag 23 december was het zover ik had voor de tijd al een grote taart gekocht voor onze dierenartspraktijk. Ik zei al tegen Piet; 'Ik weet zeker dat ze drachtig is. Als het niet zo is dan vreet ik een bezem op". Samen met twee kennissen die graag mee wouden om de echo te zien, nou dat mocht van ons dus. Met 4 man sterk kwamen we samen met onze Luna binnen wandelen .hahahah het gezicht van onze dierenarts daar moest ik om lachen. Toen kwam het moment en Ja, ik zag gelijk een zwart bolletje. Ik zei; "YES, ik wist het!". Van blijdschap sloeg ik (best hard hoorde ik achteraf van piet) onze dierenarts op zijn rug. Hij kleurde best rood maar lachte zelf ook en van schrik ging de stekker uit het echoapparaat die er weer opnieuw in moest. Nu eens even weer kijken zei hij en ja hoor we zagen gelijk alweer heel wat bolletjes. Verdomd was zijn antwoord en feliciteerde ons met dit prachtige mooie nieuws en hij was zo blij voor ons na wat we afgelopen korte periode toch mee moesten maken.

Roelien zij hij; "Dit vind ik geweldig voor jullie, dit verdienen jullie!". Nou ik zei; "Ik moet even wat uit de auto halen" en daar kwam ik met onze grote taart binnen gewandeld. Hij moest zo lachen. Je wist het, je wist het was zijn antwoord. Jouw gevoel liet je niet in de steek. Ik zei; "nee". Nou zei onze dierenarts; "Als alles goed verloopt en straks de beertjes geboren worden krijg je van ons een hele grote taart". We moesten lachen.

En wat was ik blij en gelukkig en gaf onze Luna een hele dikke kus en kreeg een dikke kus van haar terug. Ik ben ontzettend trots op haar en papa Bouke. Hij heeft van het begin af aan mijn hart gestolen maar ook die van onze Bayluna. Die hebben echt een geweldige klik en zijn dol verliefd op elkaar.

Wij willen Angelique en Jack van de Turfhoeve enorm bedanken voor hun gastvrijheid en ook hun oplettendheid en de enorme goede begeleiding bij de dekking van de honden.

Onze feestdagen kunnen niet meer stuk. Wij gaan het nieuwe jaar met veel liefde het jaar 2011 beginnen en als alles goed verloopt verwachten wij ons B-nest op 24 januarie 2011 uit de prachtige combinatie "Black Nose Dancer Bayluna & Bouke Fan De Bearehüntjes".
Twee ontzettende lieve Bere newfy’s met een onwijs goed karakter, de engelen van mijn hart.

Anita zal net als de vorige keer weer bij de bevalling aanwezig zijn om ons te helpen met het begeleiden.

Wij proberen vanaf nu zoveel mogelijk bij te houden op onze website en houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Dikke knuffel van Bayluna & Bouke.

Foto Bouke



Foto Bayluna









Dinsdag 28 december 2010

Bayluna is nu 5 weken drachtig, normaal kan ze ook heel goed eten, maar wat een enorme vreetlust heeft onze dame. Ze krijgt 3 x daags eten en nog zit ze bij me aan de tafel en kijkt echt van mag ik ook nog wat. En wat heeft ze alweer een rond buikje. We gaan nu ook maar wat vaker naar buiten om haar te laten plassen. En ze neemt haar rust.

Wat ik wel aan haar merk van haar drachtigheid is dat ze nu ook het besef heeft van het moederschap vergeleken met haar eerste dracht, toen nog niet echt wetend wat er in haar lichaam omging aan veranderingen. Maar dat heeft ze nu wel echt. Ze heeft wel heel erg de behoefte om bij me te zijn en dat ik haar kriebel bij haar buik, dan moet je haar zien wegdromen met haar ogen. Daar geniet ze enorm van ja en dan die dikke kussen van haar die ze dan weer weg geeft. Ik moet dan weer lachen, die gekkerd.

Vrijdag 31 december 2010 Oudejaarsdag



Eerst wil ik iedereen bedanken voor de prachtige kerstkaarten en de felicitaties voor Bayluna, zowel opgestuurd per post als per email. Begrijp me niet verkeerd hoor ik ben met alle kaartjes heel erg blij maar toch als ik foto’s van het A-nest krijg, dan word ik helemaal warm van binnen en bij het zien van ze laat ik een traan van vreugde. Ik ben blij om ze zo te zien, dat ze het heel goed maken en de baasjes zo blij met ze zijn. Dat doet me goed en dan zeg ik tegen Bayluna; "Wat heb je, samen met Bouke , toch prachtkinderen en krijg ik weer die dikke lebber van haar.

Oudejaarsavond hebben we besloten om het gewoon rustig te vieren, ook in verband met onze Bayluna. Mijn moeder komt een poosje op visite. Voor het vuurwerk is alleen onze Kaysa bang en dan zul je net zo zien, wanneer het rustig is buiten en we willen Kaysa uitlaten en je staat buiten dan begint het vuurwerk weer. Dus Kaysa rent naar het gras, zet haar kont neer en rent gelijk weer terug. En dan is het klokslag 12 uur, het begin van weer een nieuw jaar.

Zaterdag 01 januari 2011

We beginnen het nieuwe jaar best weer heel spannend, de beertjes van mama Bayluna en papa Bouke.
En in februari, op Valentijnsdag is onze dochter Tamara uitgerekend en zal zij voor het eerst mama worden en wij opa en oma! Dus erg spannend allemaal.


Bayluna

Zondag 02 januari 2011

Bayluna doet het uitstekend maar ze heeft nog zo’n eetlust. We geven haar nu ook voor de laatste avondmaal een portie vlees, nou dat gaat er ook wel in. Het is allemaal best weer spannend. Vooral als ik terug denk aan de eerste keer. Toen waren er op de echo 6 vruchtjes te zien en toen ze begon met de bevalling en de eerste 6 zijn dan geboren, dan denk ik nou nog even afwachten. Het ging maar door tot we op 13 pups zaten, allemaal gezond en wel. Maar ik schrok best wel even. Ik heb ze wel hoe vaak geteld maar daar groei je zo in. Het is zo leuk. Ik zeg maar niet hoeveel we nu hebben gezien maar we zijn er nu wel wat meer op voorbereid, mocht het weer zo'n aantal zijn.

Bayluna haar brede rug.

mama Bayluna staand & zoon Amani-Alice op de stoel

Dinsdag 04 januari 2011

Wat gaat de tijd toch snel... We zitten vandaag in de zesde week van haar dracht. Bayluna groeit goed, ze doet het weer voortreffelijk. Ze geniet er gewoon van als ik tegen haar zeg; "Zal vrouwtje jouw even weer kriebelen?". Ik heb haar gisteren even lekker geborsteld en haar oortjes en pootjes en, hahaha zeg maar gerust, haar grote berepoten bijgeknipt. En hebben samen een lekkere wandeling gemaakt, en wat praten we er wat aan af met z’n beiden. Hahaha dan fietst iemand ons voorbij en kijkt dan nog een keer achterom van …en begint dan te lachen. Maar dat gevoel kennen jullie vast ook wel.

Bayluna


Bayluna

Dinsdag 11 Januari 2011

We zitten nu in week zeven van haar dracht en wat groeit haar buikje. Ze doet het uitstekend en haar wandelingen passen we nu een beetje aan. Ze loopt nu wat rustiger, maar we doen het gewoon op ons gemak en daar genieten we allebei van.

Woensdag 12 Januari 2011
Bayluna in de werpkist.

Piet heeft de werpkist in elkaar gezet, dus deze staat nu in de woonkamer. Bayluna kijkt erin en ik zeg;
"Of herken je dat?". Ook Amani-Alice kijkt erin en ik zeg; "Ja, toen was je nog zo'n klein beertje!". Als ik nu naar hem kijk, onze grote knuffel beer, onze clown, wat gaat de tijd dan toch snel. Ik heb alles uitgewassen en maak de werpkist op en leg de knuffels er in. Alice kijkt er naar en wil er wel graag in maar ik hou het deurtje even gesloten. Vaak zit ik nu bij Bayluna en leg mijn hand op haar buik om te voelen als ik de kleine beertjes al voel bewegen, maar ik voel het nog niet. Daar verheug ik me zo op. Ik vind dat een geweldige ervaring om dat te voelen, maar nog even afwachten.

Vanmiddag hebben we een afspraak bij onze dierenartspraktijk voor de tweede herpes injectie.
Bayluna vind altijd alles goed. Onze dierenarts onderzoekt haar nog even en voelt aan haar buik en begint te lachen. Alles ziet er goed uit. "Het begint nu toch wel spannend te worden hé?!; zegt onze dierenarts. Hij bekijkt het schema van de vorige keer nog even op de computer en zegt hopen dat het deze keer weer net zo verloopt. Mocht er iets zijn kan ik altijd aan de bel trekken, maar gelukkig heb ik Anita bij me, die zich er erg op verheugd om er bij te zijn.

Donderdag 13 Januari 2011

Vandaag nog even naar de stad om toch nog even wat spulletjes te halen voor Bayluna. En omdat we ook gauw opa en oma worden kan ik het ook niet laten om voor de baby van onze Tamara en Patrick ook nog wat mee te nemen. Het word een spannende tijd voor ons. Mijn moeder en Tamara haar nicht Angela en haar tante Lia helpen ook met voorbereidingen voor de baby. We hebben het dus even druk om alles goed te regelen voordat Bayluna het eerst gaat bevallen.

Vrijdag 14 januari 2011
Onze dochterTamara & Bayluna samen in de werpkist.


nog een keer

Piet is vandaag jarig 51 geworden. We vieren zijn verjaardag vanavond een beetje in besloten kring, omdat we het beter voor Bayluna vinden. Joepie! Vanmorgen heb ik in alle vroegte het leven gevoeld van de beertjes van Bayluna en Bouke. Geweldig dat gevoel en ik krijg weer een dikke lebber van onze Bayluna. Met onze Tamara gaat ook alles goed. Ook aan haar zie je dat ze nu ook een vol buikje krijgt en Bayluna zit naast haar ik zeg twee dikke buikjes bij elkaar. Dat valt me wel op dat als Tamara komt onze Bayluna haar steeds opzoekt en bij haar gaat zitten. Ook ga ik naast onze Tamara zitten en leg mijn hand op haar buik en voel de baby bewegen. Onze zoon Michel voelt het en vind het zo bijzonder dat hij dat heeft gevoeld en raakt er maar niet over uitgepraat. Dat is ook heel bijzonder het leven voelen van de nog ongeboren baby en de pups van Bayluna het is en blijft zo wonderlijk.

nog een keer


En de wieg van de Baby



Zondag 16 januari 2011

Bayluna eet nog goed, het smaakt haar nog voortreffelijk. Ik lig vaak even bij haar om de beertjes te voelen bewegen. Of ze zit bij mij want van dat gekriebel daar kan ze maar geen genoeg van krijgen. Toch hijgt ze iets meer, maar ja het buikje zit ook al aardig in de weg. Ik ga zo nog even onze andere newfy’s borstelen om ze goed bij te houden, omdat ik daar straks toch iets minder tijd voor heb, maar wel graag zie dat ze er verzorgd bij lopen.

Klik hier voor de volgende pagina...